Το μεγάλο λάθος που κάνεις όταν κρίνεις τον εαυτό σου

Ψάχνουμε απεγνωσμένα για επιβράβευση και ζητιανεύουμε την αποδοχή και το μπράβο των άλλων. Την ίδια στιγμή ρίχνουμε ψίχουλα επιβράβευσης στον εαυτό μας και με κάθε αφορμή δεν σταματάμε να υπονομεύουμε οι ίδιοι την αξία μας. Mάθε πόσο σημαντικό είναι να επιβραβεύεις πρώτος εσύ τις προσπάθειές σου γιατί ο εαυτός σου είναι το μόνο που μπορείς να ελέγξεις.

Έχουμε μάθει, δυστυχώς, να ετεροπροσδιοριζόμαστε. Πώς περιμένουμε να λάμψουμε σε αυτόν τον κόσμο, όμως, όταν μόνοι μας βυθίζουμε τον εαυτό μας μέσα στο σκοτάδι της απαξίωσης;

Είμαστε οι πιο σκληροί κριτές του εαυτού μας και φυσικά αυτή η αρνητικότητα γυρνάει πίσω σε εμάς πολλαπλάσια. Όταν πρώτος εσύ αναγνωρίσεις όσα αξίζεις, τότε σιγά σιγά θα αρχίσεις να το ζεις και να το πιστεύεις, μην αφήνοντας περιθώρια πια και στους άλλους παρά να αναγνωρίσουν αυτή την πραγματικότητα.
Η παθητικότητα είναι μια στάση που προσδιορίζει την έλλειψη.

Μπαίνω σε δράση και γίνομαι πρώτα σημαντικός για τον εαυτό μου και έπειτα για τους άλλους.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τίποτα άλλο στη ζωή παρά μόνο τον εαυτό μας, οπότε το μόνο που μπορεί να έχει αποτέλεσμα είναι να επενδύσουμε στον εαυτό μας. Μόνο τότε θα σταματήσουμε να είμαστε διάφανοι και να περνάμε απαρατήρητοι. Μόνο τότε θα αποκτήσουμε την αφθονία, την καριέρα και το χρόνο να εισπράξουμε αυτή την αποδοχή.

Η επιβράβευση, λοιπόν, έχει αφετηρία πάντα και αποκλειστικά μέσα μας.
Εσύ πόσα μπράβο είπες στον εαυτό σου σήμερα;


Νικόλας Ουρανός, ACC

Πηγή