Για χρόνια πιστεύαμε ότι οι καλοί βαθμοί, τα πτυχία και η σχολική αριστεία είναι το εισιτήριο για μια επιτυχημένη καριέρα. Κι όμως, στην πράξη, πολλοί άριστοι μαθητές καταλήγουν να μένουν στάσιμοι επαγγελματικά, ενώ άλλοι — λιγότερο «καλοί» στο σχολείο — προοδεύουν ταχύτερα.
Τι συμβαίνει τελικά;
Το σχολείο ανταμείβει τη συμμόρφωση, όχι την πρωτοβουλία
Οι καλοί μαθητές μαθαίνουν να:
- ακολουθούν κανόνες
- εκτελούν οδηγίες
- αποφεύγουν το λάθος
Στον επαγγελματικό κόσμο όμως, επιβραβεύονται όσοι:
- παίρνουν πρωτοβουλίες
- αμφισβητούν
- ρισκάρουν
– Αυτό που στο σχολείο θεωρείται «υποδειγματική συμπεριφορά», στη δουλειά συχνά περνά απαρατήρητο.
Δεν έμαθαν ποτέ να αποτυγχάνουν
Η σχολική αριστεία συνδέεται με:
- φόβο αποτυχίας
- τελειομανία
- χαμηλή αντοχή στην πίεση
Όταν έρθει η πρώτη επαγγελματική αποτυχία, πολλοί καλοί μαθητές:
- απογοητεύονται έντονα
- χάνουν αυτοπεποίθηση
- αποφεύγουν νέες ευθύνες
Αντίθετα, όσοι έχουν μάθει να πέφτουν και να σηκώνονται, προσαρμόζονται πιο εύκολα.
Πτυχία χωρίς soft skills δεν αρκούν
Η αγορά εργασίας δεν αξιολογεί μόνο:
- γνώσεις
- τίτλους σπουδών
- βαθμούς
Αλλά κυρίως:
- επικοινωνία
- συνεργασία
- διαχείριση συγκρούσεων
- αυτοπροβολή
Πολλοί καλοί μαθητές επένδυσαν στο «χαρτί» και όχι στον άνθρωπο.
Δεν έμαθαν να διεκδικούν
Στο σχολείο:
- μιλάς όταν ερωτηθείς
- περιμένεις την επιβράβευση
Στην εργασία:
- αν δεν διεκδικήσεις, μένεις πίσω
- αν δεν προβάλεις τον εαυτό σου, δεν θα το κάνει κανείς
Η σιωπηλή αξία συχνά δεν αμείβεται.
Τελειομανία = καθυστέρηση
Η ανάγκη για το «τέλειο αποτέλεσμα» οδηγεί σε:
- αναβλητικότητα
- φόβο λήψης αποφάσεων
- χαμένες ευκαιρίες
Ο επαγγελματικός κόσμος προτιμά:
– γρήγορη προσαρμογή
– λύσεις εδώ και τώρα
– συνεχή βελτίωση
Παιδιά & Εξωσχολικές Δραστηριότητες: Μήπως οι Γονείς το Παρακάνουν;
Συμπέρασμα
Το σχολείο δημιουργεί καλούς εξεταζόμενους.
Η ζωή και η αγορά εργασίας ανταμείβουν ευέλικτους, τολμηρούς και κοινωνικά έξυπνους ανθρώπους.
Και αυτές οι δεξιότητες… δεν βαθμολογούνται ποτέ με άριστα.
